لینک های کاربردی

خدمات گروه

حل و فصل اختلافات در قراردادها و اهمیت آن

نویسنده
تاریخ انتشار ۲۸ آذر ماه ۱۴۰۲
زمان مطالعه 3 دقیقه

بند حل و فصل اختلافات و پیش‌بینی سازوکار مرتبط با آن در قراردادها اهمیت زیادی دارد. اشخاص حقیقی یا حقوقی که قراردادهای مختلف کاری منعقد می‌کنند ممکن است تفسیر و دیدگاه متفاوتی نسبت به بندهای قرارداد، وظایف، تعهدات و الزامات داشته باشند و به همین دلیل بروز اختلاف اجتناب‌ناپذیر و پیش‌بینی نحوه حل آن ضروی است. در این نوشتار با اهمیت حل اختلافات ناشی از قراردادها و نکات مربوط به آن بیشتر آشنا می‌شویم. چنانچه در این مورد یا در مورد عقد، تعهدات قانونی و الزامات حقوقی در قراردادها سوال یا ابهامی دارید، توصیه می‌کنیم قبل از امضای هر تعهدی از خدمات مشاوره به صورت مشاوره حقوقی حضوری و یا حتی مشاوره تلفنی قرارداد استفاده کنید. موسسه‌ی حقوقی بان هم به صورت حضوری و هم به صورت تلفنی شما را در مسائل حقوقی راهنمایی خواهد کرد.

روش‌های حل و فصل اختلافات

یکی از مهم ترین دلایل بروز اختلافات در قراردادها، دیدگاههای متفاوت طرفین و برداشت‌های مختلفی است که از عبارات به کار رفته در قرارداد یا مفاد آن دارند. این دیدگاه‌ها و برداشت‌های متفاوت که از قصد و اراده‌ی آنها برای اجرای قرارداد نشأت می‌گیرد ممکن منجر به انتظارات متفاوت در نحوه اجرای تعهدات شود و اختلاف بروز کند. اینجاست که اهمیت بند حل و فصل اختلافات خودش را نشان می‌دهد.

حین مذاکرات و توافق‌های اولیه طرفین باید در مورد سازوکارهای موردنظر هنگام بروز اختلافات بحث و تبادل‌نظر داشته باشند و آنچه با انتظارات و قصدشان مطابقت دارد را در چند بند و به دقت پیش‌بینی کنند.

اصلی‌ترین روش‌های حل و فصل اختلافات عبارتند از:

  1. مذاکره و سازش؛
  2. داوری؛
  3. میانجی‌گری؛
  4. دادگاه و مراجع قضایی.

مذاکره و سازش

ابتدایی‌ترین و معمول‌ترین روش حل اختلافات در جوامع بشری مذاکره و رسیدن به توافق برای طرفین است. بسیاری از اشخاص و شرکت‌ها ترجیح می‌دهند، اختلافات مرتبط با مفاد قرارداد یا نحوه اجرای تعهدات و تخلفات به وجود آمده را از طریق مذاکرات فیمابین و رسیدن به نقطه‌ی مشترک، حل کنند.

داوری

یکی از راه‌حل‌های مشترکی که با رضایت و توافق طرفین در قراردادها پیش‌بینی می‌شود بند داوری قرارداد است. داور می‌تواند یک شخص حقیقی یا یک مؤسسه حقوقی باشد که در بند حل و فصل اختلافات هنگام انعقاد قراداد تعیین شده است. شرایط داوری و مشخصات داور باید دقیقا در قرارداد مشخص شود.

میانجی‌گری

شبیه به داوری است و در واقع فرد سومی که زمینه‌های سازش میان طرفین را فراهم می‌کند میانجی‌گر است.

دادگاه و مراجع قضایی

چنانچه اختلافات در مورد ماهیت بندهای قرارداد یا اجرای تعهدات از طریق مذاکره و داوری حل نشود یا اختلاف به وجود آمده ماهیت کیفری داشته باشد طرفین باید به دستگاه قضایی به عنوان نهاد قانونی دارای صلاحیت مراجعه کنند.

نکته: در حل و فصل اختلافات از طریق داوری توجه به این نکته را فراموش نکنید که رأی داور قطعی و لازم الاجراست و چون از قبل در مورد انتخاب داور توافق کرده‌اید امکان اعتراض نیز وجود ندارد، مگر به استناد ماده ۴۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی که میبایست ادعای باطل بودن رای داوری مطرح و رسیدگی شود.

در پایان

منشا بروز اختلاف در قرارداد هر چه که باشد اعم از نبودن دیدگاه مشترک در مورد اجرای تعهدات یا مفاد قرارداد، بهتر است طرفین با پیش‎‌بینی سازوکار حل وفصل اختلافات از گسترش و ایجاد هزینه‌های بیشتر جلوگیری کنند. مراجعه و مشورت با کارشناسان حقوقی هنگام تنظیم قرارداد در این مورد می‌تواند به شما کمک کند.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *