لینک های کاربردی

خدمات گروه

داوری قرارداد چه اهمیت و شرایطی در تنظیم قرارداد دارد؟

نویسنده
تاریخ انتشار ۲۴ آذر ماه ۱۴۰۲
زمان مطالعه 3 دقیقه

یکی از بندهای قابل تعیین و پیش‌بینی در قراردادها، بند داوری قرارداد است و یکی از روش‌های حل اختلافات طرفین در مفاد قرارداد، تعهدات و نحوه اجرای آن به شمار می‌آید و به نوعی جایگزین دادگاه‌ است. در مواد ۴۵۴ تا ۵۰۱ قانون آیین دادرسی مدنی باب هفتم به شرایط تعیین داور و داوری در قرارداد پرداخته شده‌است. در این نوشتار به طور خلاصه نکات مهم مربوط به بند داوری در قرارداد و شرایط آن را بررسی می‌کنیم.

بند داوری قرارداد چیست و چه شروطی دارد؟

طرفین یک قرارداد می‌توانند به صورت توافقی بندی را با عنوان داوری قرارداد اضافه کنند. در این بند مشخص می‌شود که هنگام بروز اختلافات در مورد مفاد اجرای قرارداد از طریق داور حل و فصل شود و طرفین به دادگاه مراجعه نکنند. اگر داوری در قالب یک بند به  قرارداد اصلی اضافه شود شرط داوری یا بند داوری قرارداد است  و اگر به صورت جداگانه در یک قرارداد به توافق طرفین برسد، قرارداد داوری نام دارد.

نکته مهم: داور می‌تواند یک شخص حقیقی یا حقوقی باشد، یعنی طرفین ممکن است یک شخص حقیقی یا شرکت یا موسسه‌ای حقوقی را به عنوان داور برای ارجاع در زمان بروز اختلافات تعیین کنند.

در مواد مرتبط با داوری قراردادها، توافق طرفین و اختیاری بودن بند داوری، منشأ داوری است و به آن اعتبار می‌بخشد. و رأی صادره از سوی داور برای طرفین الزام‌آور است. و نمی‌توان برای اعتراض به رأی داور دعوی حقوقی مطرح کرد اگر اینکه رأی خلاف قانون دادرسی مدنی باشد که در این صورت می‌توان از دادگاه درخواست ابطال رأی داشت.

بند داوری قرارداد های حقوقی

همچنین اختلافاتی که به داوری ارجاع داده می‌شود و مدت داوری باید مشخص باشد. اگر مدت مشخصی در قرارداد تعیین نشده باشد، براساس تبصره ماده ۴٨۴ قانون آیین دادرسی مدنی، مدت داوری سه ماه خواهد بود.

چه کسی را می‌توان به عنوان داور قرارداد  تعیین کرد؟

طبق قانون شخصیت حقیقی که به عنوان داور در یک قرارداد تعیین و به توافق طرفین می‌رسد باید شرایطی داشته باشد، از جمله:

  • اهلیت قانونی داشته باشد یعنی صغیر، مجنون، سفیه، ورشکسته نباشد.
  • بر اساس حکم قطعی دادگاه کیفری امکان داوری از او سلب نشده باشد.
  • قاضی دادگاه یا کارمند شاغل در محاکم قضایی نباشد.

در این مورد اما منعی برای داوری وکلای دادگستری و مؤسسات حقوقی وجود ندارد.

شرایطی دیگری وجود دارد که تنها در صورت توافق طرفین می‌توان این افراد را به عنوان داور مشخص کرد:

  • افراد کمتر از سن 25 سال تمام.
  • افراد ذی‌نفع در موضوع اختلاف.
  • شخصی که با یکی از طرفین قراداد قرابت نسبی و سببی تا درجه دوم از طبقه سوم داشته باشد.
  • اشخاصی که خود یا همسرانشان وارث یکی از طرفین اختلاف باشند.
  • اشخاصی که قیم یا کفیل یا وکیل یا مباشر امور یکی از طرفین دعوا یا یکی از طرفین مباشر امور آنان باشند.
  • کارمندان رسمی دولت در حوزه ماموریتشان.

اگر قرارداد داوری به صورت جداگانه تنظیم و منعقد شود و یکی از طرفین اختلاف از معرفی داور خودداری کند یا داورانی که به موجب قرارداد برای داوری تعیین شدند نخواهند یا نتوانند به موضوع رسیدگی کنند، در این شرایط داور باید به دادگاه صالح مراجعه کند و مواد ۴۵۹ و ۴۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی شرایط را به طور کامل توضیح داده است.

کلام آخر؛

شرط داوری قرارداد که با توافق طرفین در یک بند قرارداد یا به صورت جداگانه به امضا می‌رسد اهمیت بالایی دارد. بنابراین هنگام انتخاب داور و حدود اختیارات و مواد قابل رسیدگی از این طریق باید نهایت دقت را داشته باشید، چرا که رأی داور الزام‌آور است. قبل از بستن هرگونه قرارداد و پذیرش مفاد آن با مشاورحقوقی آگاه به قوانین مشورت کنید.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *